Bruttig-Fankl nog nooit van gehoord.

Vanochtend om klokslag 09:00 uur aangebeld bij Raymond en Dorien, die (uiteraard) al een half uur klaar zaten om te vertrekken. Goede gewoonte van Dorien, “als ik afspreek om negen uur, zorg ik dat ik altijd een half uur eerder klaar sta”. Via de app “Waze” gingen we richting Doetinchem, ‘s Heerenberg en Emmerich waar we de grens over gingen. Opvallend veel weg werkzaamheden, veel verkeer, en zo nu en dan een kleine file, langzaam rijdend en weer door. De navigatie gaf aan dat we tegen kwart voor 1 in Bruttig-Fankl  zouden zijn. Onderweg heb ik Hedi getraind om die plaatsnaam goed te onthouden, maar bij het oefenen daarvan brak zij haar tong over de uitspraak. Sterker nog, als ik even testte of ze nog wist waar we naar toe gingen, kreeg ik als antwoord “Gerlos” 🤨. Even stevig toegesproken uiteraard en langzaam aan ging het beter “Broeitig Frankel” werd uiteindelijk Bruttig-Fankl. De eerste tussenstop deden we op ongeveer 65 km van Cochem, fijn dat je op de eerste dag niet gelijk 1000 km hoeft te rijden, en tegen kwart over 1 kwamen we in Cochem aan. Daar hebben we geluncht in hotel “Zum Landsknecht” (tip had ik onlangs van Ron gekregen) met uitzicht op de Moezel, mooie plek en lekkere Flammkuchen. Daarna nog door Cochem het centrum door gelopen met leuke winkels, veel Weinkeller en toch ook nog wel redelijk veel toeristen. 

Tegen 4 uur vanuit Cochem naar (hoe heet dat plaatsje ook alweer Hedi? “Broeitoch Frankel” 😩 Het door mij gereserveerde hotel heet “Zum guten Onkel” gelegen in een oplopende straat, de “Bergstrasse”  Geen parkeer plaats te vinden, dus de auto’s maar even strak langs het hotel geparkeerd. Raymond en Dorien dachten een parkeerplek te kunnen innemen bij een aantal huizen, vlak om de hoek van het hotel, maar daar kwam al direct een hele fanatieke Duitser naar buiten, om te vertellen dat deze parkeerplek alleen voor bewoners was en niet voor toeristen, zoals Raymond en Dorien…. Hartelijk welkom. Gelukkig waren er op een kleine 300 meter speciale parkeerplaatsen voor hotel gasten van “Zum guten Onkel”

Dan het hotel in en inchecken, 2 kamers, no. 12 en no. 26 . Nou zijn wij als volleerd kampeerders natuurlijk best bedreven in het vinden van onze bestemming, maar de wir/ war van trappen leken meer op een doolhof zonder einde. We liepen naar de deur van de lift, Hedi was iets aan het vertellen, stapte de liftdeur binnen in de veronderstelling dat wij achter haar aankwamen, maar heel plotseling viel de liftdeur al weer dicht, en bleven wij buiten staan, terwijl Hedi dat niet in de gaten had. Gelukkig heeft ze een duidelijke stem, dus toen ze was aangeland op de 1e etage hadden we toch haar hele verhaal meegekregen… Voordat we gingen eten hebben we een kaartje gelegd, “een en dertigen”, in het café gedeelte. 

Het diner is inbegrepen in het totale bedrag 2 dagen / 2 nachten incl ontbijt, diner a €204,00 per 2 personen. Daar zit o.a. ook nog bij dat de dames een ‘cashmere’ sjaal hebben ontvangen en wanneer we vertrekken krijgen we ook nog een fles Moezel wijn mee. In de eetzaal hebben we een speciaal voor ons gereserveerde tafel en het diner is in buffet vorm. Je moet je voorstellen dat we in een ‘grote bak licht’ aan tafel zitten, tl lampen volop aan, zodat je niet bang hoeft te zijn dat je onderweg naar het buffet verdwaald. Het diner was mwah, vul zelf in wat je hieronder zou verstaan. 

Na het eten hebben we een ritje gemaakt naar een mooi “Aussichtspunkt” vanwaar, je raadt het al, je een mooi uitzicht hebt op Cochem. In Cochem aan de Moezel een goede kop koffie gedronken in een Weinkeller, de serveerster keek ons niet begrijpend aan waarom we geen wijn bestelden. Daarna weer terug naar het hotel. Opnieuw “een en dertigen`’ met een heerlijke fles Moesel: Grauburgunder.  Omdat we ook bij dit kaartspel inleggen met nep-geld hebben we vandaag weer zo’n kleine zeventig Euro aan de kaartpot toegevoegd. In het cafegedeelte was het heel gezellig druk en aan sommige tafels kon je merken dat er niet alleen spa rood of appelsap werd gedronken.  Tegen elf uur sluit de bar, en zit de eerste reisdag er op. Raymond en ik hebben nog de kamersleutel op moeten halen, die was nog achter gebleven in de auto op de parkeerplaats. Nu nog even dit verhaal gemaakt en morgen eerst ontbijten en rond 10:00 uur de E-bikes ophalen voor de 2e dag in Cochem en Bruttig-Fankl of “Broeitoch Frankel”  zoals Hedi deze plaats noemt. Tot de volgende!