Terug op Valdrome Soleil. Beklimming de Neus. Laatste 2 dagen.

Vanmiddag om 16:00 uur waren we weer terug op de camping, na een reisdag die ook nog een vakantiedag was en dan doe je het goed. Vanaf de snelweg hebben we de afslag Vaison-La-Romaine genomen, om nog lekker even over de markt daar te slenteren. Deze markt is een van de grootste in de regio en we waren er al vaker geweest. De meest uiteenlopende goederen, groenten, etenswaren, schoenen, de geur van de olijven, de lavendel die op elke kraam bijna te koop was en dan niet te vergeten de mensen zowel achter de kramen maar ook de bezoekers.  Bij een van de vele kraampjes waar messen worden verkocht, konden Gré en ik de verleiding niet weerstaan om een deal te sluiten met de verkoper, sterker nog, hij bood zelf een deal aan, 1 mes voor €15 en 2 voor €25. Dus, messen gescoord, want messen hebben altijd een groot “Die wil ik hebben” - gehalte. De volgende uitdaging, die man met lekkere grill worst die altijd op een bepaalde plek staat. Niet gevonden, maar in plaats daarvan wel een heel mooi gegrilde stuk beenham. Verder vond Hedi nog goeie sloffen, een mooie mandje van olijvenhout.  En bij elke kraam is wel van alles te koop, wat je uiteindelijk niet koopt. We hadden van het slenteren over de markt wel trek gekregen en gingen tenslotte lekker lunchen bij “Le Montfort”, aan de, je raadt het al, “Place Montfort”, het  eten was erg lekker. 

Tegen 14:15 uur reden we weg uit Vaison, en tegen 16:00 uur kwamen we aan op de camping. Voelt ook nog steeds weer als thuiskomen hier. Daarmee is onze ‘vakantie in de vakantie’ nu afgelopen. Sardinië had alles wat je in een vakantie zou wensen, prachtige stranden van de Middellandse Zee, de diepblauwe kleur van het zeewater de woeste natuur die in de loop der eeuwen door zand en wind is gevormd. Ook langs de vele wegen de prachtigste Orleander struiken, olijvenbomen, kurkbomen en erg veel grote stenen die overal liggen, soms los, maar soms ook honderden meters lang recht opgestapeld. Heel vroeger werden deze stenen gebruikt om nederzettingen mee te bouwen. (De Nuraghe)  Ook aan de steden waar we hebben overnacht, houden we mooie herinneringen. Op de veerboot (1x heen / 1x terug) Castelsardo, Alghero, Bosa, Palau. Maar ook de vele andere steden, tochten en bezienswaardigheden blijven je zeker bij. Op Sardinië zijn de wegen meestal goed bereidbaar, maar je moet je als bestuurder en bijrijder wel instellen op de vele bochten, hellingen /bergpassen die je onderweg tegenkomt. We hebben van Sardinië nu de bovenste  helft gezien, van West naar Oost en van Noord naar Zuid. Met Gré als bestuurder kom je  altijd veilig op de volgende plek, heel knap en veel respect daarvoor.👍  We hebben samen veel gelachen, meestal ‘domme’ humor natuurlijk, die alleen op de plek zelf te begrijpen valt, maar bovenal is er in al die dagen nergens ‘gezeur’ geweest. Iedereen heeft zijn eigen trekjes maar we kennen elkaar al zo lang  dat we goed op elkaar zijn ingespeeld. Al met al een hele fijne tijd samen in Sardinië.

Beklimming de Neus op woensdag 2 oktober

Vanochtend de (voorlopig) laatste beklimming met de racefiets in deze vakantie. Maar dat is er dan ook wel 1 namelijk de beklimming van “de Neus”. Ik had er al veel over gehoord, ben er zelf ook al meerdere keren met de auto naar boven gereden. Je kunt daar namelijk heerlijk eten, bij ‘Eric’  maar ik kon natuurlijk niet teruggaan naar Nederland zonder deze uitdaging aan te gaan. Om 10 voor 11 vertrokken vanaf de camping, eerst 9 km naar Saillans gefietst, en vandaar begonnen aan de beklimming die 11 en een halve km lang is en 1047 meter hoog. Na 10 dagen Sardinië, waarin ik nauwelijks lichamelijke activiteiten had verricht en we behoorlijk ‘bourgondisch  bezig geweest’, was ik wel benieuwd hoe het zou gaan. Over de beklimming deed ik 1 uur en 15 minuten, komt neer op zo’n 9 km per uur. dat is op zich niet slecht. Ter vergelijking de Mont Ventoux had ik een gemiddelde van zo’n 7 km per uur, maar ja, die kun je niet met elkaar vergelijken. De ‘Neus’  best een lastige klim in het begin al vrij pittig omhoog met percentages van 6 - 7 en 8 %. Tussendoor vlakt de beklimming ook wel af naar lagere percentages, maar ineens zit je zo weer op 7 - 8 - 9 % met een enkele uitschieter van kort 10%. Na zo’n 8 km wordt de beklimming vlakker, tot de laatste anderhalve kilometer dan weer 7 - 8 % afgewisseld met 5 - 6 %. Op de ‘Sommet’ trof ik een Frans stel, waar ik nog een leuk gesprek mee had. Ik vroeg of de dame een foto wilde nemen van mij bij het bord “Col de La Chaudiere Sommet” hetgeen ze graag deed. 

Ik besloot om niet de fietstocht nog verder uit te breiden richting Bourdeaux, en ben dezelfde weg terug naar beneden gereden. Met behoorlijke snelheden was het best koud afdalen, vooral de eerste 4 a 5 km. Ik had geen windjackje bij en dat bij snelheden van 45 - 55 km per uur. Dat  was achteraf wel slimmer geweest. Wel oppassen voor de natte plekken, in de bochten en het, gelukkig, weinige tegemoet komende verkeer. Beneden aangekomen in Saillans en van daaruit weer terug naar de camping. Oppassen voor de achterop komende auto’s, dus zoveel mogelijk aan de rechterkant van de weg gereden. Dan op een gegeven moment rechts af, de weg naar boven naar de camping, die op sommige plekken ook best nog wel steil is. Voorbij het huis van Jo en Gré loopt de weg nog steiler op tot 11 - 13 % (een hele kort stukje) maar die moet ik dan van mezelf ook altijd nog even doen. Voldaan terug, Hedi was beneden bij het huis van Jo en Gré. We hebben samen nog een kopje koffie gedronken bij Gré, Kim was er ook, heel gezellig. Terug naar de caravan naar ‘boven’ gelopen en daar een lekker soepje en een tosti om de  reserves weer aan te vullen. Vanavond zijn we uitgenodigd om stamppot snijbonen te eten en is er al om 18:45 uur voetbal. Al met al een leuke dag, morgenochtend  beginnen we al met een beetje opruimen, want dat is de een na laatste vakantiedag. Overmorgen (vrijdagochtend) vertrekken we, na een maand vakantie, weer terug naar huis. Dat is op zich ook wel weer een lekkere gedachte.

Donderdag 3 en vrijdag 4 oktober 

De laatste 2 dagen van de vakantie zijn een feit. Donderdag was opruim-en inruim dag. Ik ben ‘s ochtend de fiets gaan inpakken, dat betekent dat ik de beide wielen eraf heb gehaald. Het voorwiel was geen probleem. Maar toen kwam het achterwiel, ze hadden het me nog wel 2x voorgedaanbij “Woest” waar ik de fiets gekocht heb. Je snapt het al wel, binnen de kortste keren mijn handen helemaal onder de kettingsmeer en toen ik de naaf had verwijderd, kwam het wiel niet gemakkelijk los. En ik had gezien dat dat wel gemakkelijk los moest komen … Lang verhaal kort, uiteindelijk is het gelukt, nu ook nog mijn onderarmen onder de kettingsmeer zaten. Gelukkig stond er Dasty ontvetter in de kelder bij Jo en Gré zodat ik gelukkig weer met schonere handen de fiets in de tas kon opbergen. Nog even een kop koffie bij Gré gedronken die was nog een Champions league wedstrijd van woensdagavond aan het terugkijken. Ik bleef even zitten, maar van even kwam niets, het was een spannende wedstrijd Leipzig - Juventus. Hele wedstrijd uitgekeken, tot er een telefoontje van Hedi kwam, “Waar blijf je nou?” Je zou de fiets inpakken en dan weer terug naar boven rijden. Ja, daar had Hedi wel zeker een punt. Maar snel naar boven gereden en me verder heel positief bezig gehouden met … Wat was Heed al ver, alles zat al in de koffers, de kussens al in de caravan, de tafel enz. Gelukkig kon ik de extra tentstokken gaan plaatsen, dus toch nog iets voor mekaar gekregen en het water afgesloten. Na het opruimen ging Heed met Jo in de middag naar Valence, ik had geen zin en ben lekker wat gaan lezen en heb ook nog een klein tukkie gedaan. Tegen 5 uur naar de bar gegaan, toen Hedi ook al weer terug was en daar met Janie en Jos gezellig geklets en gelachen om de humor van Jos en wat kan Janie prachtig vertellen over hoe zij elkaar hebben ontmoet. Jos zei tegen Hedi, “ze is een beetje doof aan het ene oor, dus je moet wel aan de goed kant gaan zitten.”  Daar kwamen weer allerlei mooie opmerkingen bij. Daar kwam Jo ook nog even gezellig een biertje meedrinken, maar Jo ging daarna naar het huis beneden om de witlof salade te maken. Om 18:45 uur moest Ajax spelen, daarvoor eerst de witlof salade gegeten met een heerlijk gegrilde kippenpoot en gebraden krieltjes. Wat smaakte dat lekker, Jo maar ook Gré kunnen de lekkerste maaltijden op tafel zetten, kan ik nog veel van leren. Na het voetbal gingen Heed en ik op tijd naar de caravan, omdat we de volgende morgen (vandaag) om 06:00 uur wilden opstaan. 

06:00 uur vrijdagochtend, we waren er al op tijd uit, Hedi maakte de laatste klusjes af (bedden afhalen, was in de wastas) in de caravan en daarna douchen. Om kwart voor 07:00 uur  waren we  bij Jo en Gré voor  een heerlijk ontbijtje met verse croissants sinaasappelsap en een broodje. Daarna zijn we tegen 07:20 vertrokken. Onderweg hadden we oponthoud in Lyon Centre, was te verwachten want we waren er precies toen de ochtendspits volop aan de gang was. Nadat we de tunnel uitreden, konden we een hele tijd lekker doorrijden. Onze eerste stop is altijd bij “Macon Le Sable” daar is een Starbucks met hele lekkere verser croissants en heerlijke koffie. Heerlijke schone w.c.’s ook niet onbelangrijk. Daarna weer door en ergens tegen 12:30 uur gestopt om ons broodje op te eten. Weer door, en Hedi bedacht dat we wel naar een podcast konden gaan luisteren. Goed idee, ze vond een podcast over de grootste juwelen roof uit Nederland, op Schiphol zijn in 2005 diamanten op een spectaculaire manier gestolen en daar gaat de podcast over. Wanneer je naar zo’n podcast luistert gaat de tijd en dus ook de reis lekker snel. Nog wel een hachelijk moment onderweg met weer zo’n idiote mafkees van een Fransoos, die me bijna in de flank aanreed, terwijl ik bezig was een vrachtauto in te halen. Hij komt zo ineens van rechtsachter en wil zijn auto tussen de onze en de vrachtauto drukken, ik moest stevig op de rem anders hadden we er bovenop gezeten. Wat een domme eikel!! Nadat we weer van de schrik waren bekomen, reden we  verder. Nog gestopt in Luxemburg voor een  voordelige tankbeurt, benzine koste €1,45 de liter.  Na nog wat taxfree te hebben geshopt zijn we verder gereden. In Luik waren we ook precies in de spits, daar ook wat oponthoud, maar daarna konden we goed door. Niet meer gestopt, maar wel trek gekregen, het was ondertussen al half 7. Hedi vroeg wat wil je eten? Het werd uiteindelijk ‘Chinees’, lekker voorspelbaar hè?  Babi pangang vind ik wel lekker, zeker als je dat al een hele tijd niet hebt gehad. Voordat we naar huis reden dus eerst de bestelling aan de Chinees door gegeven en tegen 19:15 uur waren we er om de bestelling op te halen.   Thuis eerst lekker gegeten, James de poes was er ook al en zat behoorlijk te miauwen. Toen face-timede Siem nog, even leuk bijgekletst, hij komt woensdag a.s. langs . Dennis zit in Luxemburg voor een korte vakantie, die zien we dan volgende week weer. Zondag komt Bo met Mason op bezoek en blijft Mason gelijk bij ons logeren. Verder in het weekend ook even bijpraten met Raymond en Dorien, nou wat wil je nog meer? Ondertussen de  auto uit gepakt, en aan rommelen, daar is Hedi heel goed in en er nu  nog mee bezig. (22:00 uur) ze wil altijd graag alles uitpakken, was sorteren,  zodat het morgenochtend niet allemaal nog moet. Ik typ dan nog maar deze laatste reislogger van deze heerlijke vakantie. We zijn weer thuis, morgen zullen  er wel wat boodschappen gedaan moeten worden. Iedereen de groeten en  “Carpe Diem” Geniet van elke dag!”