Kehlsteinhaus - Adlersnest

Na een heerlijk ontbijt buffet, reden we tegen 09:30 uur naar het Kehlsteinhaus. Gästehaus Sonnenbichl ligt op nog geen 10 minuten daar vandaan. Vanaf de  aankomst is alles ‘grundlich’ georganiseerd. Zo kennen we dat wel van onze Duitse vrienden. Maar goed dat het zo gaat, anders wordt het een puinhoop. Nadat we onze kaartjes hadden gekocht werden we met de bus naar boven gereden, langs steile afgronden en mooie uitzichten op het berglandschap. Boven aangekomen stap je de bus uit en loop je achter een lange rij mensen aan naar de ingang van lange grot die helemaal is betegeld met grote stenen, allemaal dezelfde afmetingen. Aan het einde moet je rechtsaf en sta je voor een grote, halfronde koperen liftdeur. Eenmaal in de lift, gemaakt van koper en spiegels rondom, zorgt een ‘liftboy’ voor de trip naar boven. (124 meter) Buiten aangekomen de prachtigste vergezichten van de ‘Beierse Alpen”. Het Kehlsteinhaus op zich wordt gebruikt als restaurant met een groot zonneterras. Wanneer je naar binnen gaat is er een gang met foto’s en bijschriften uit de periode laten we zeggen rond 1932. Het geheel komt heel groots en imponerend over, hetgeen H ook wilde bereiken.

Naast dit beschrijvende verhaal is er natuurlijk ook een ‘heel ander’ verhaal.
Hitler (H) was hier niet vaak, enkel met belangrijke bijeenkomsten bijvoorbeeld Mussolini, die H nog een mooie schoorsteen cadeau deed. Het schijnt dat H sommige van zijn gesprekspartners expres heel lang beneden in de wachtruimte liet wachten, pure intimidatie om belangrijke beslissingen er doorheen te drukken.    Na het bezoek aan Kehlsteinhaus hebben we het documentatie centrum bezocht, dat gebouwd is precies boven de bunkers,  een enorm gangen complex dat in een paar jaren is gebouwd door o.a. Poolse, gevangenen en anderen in opdracht van Martin Bormann, secretaris van H. Al met al heel indrukwekkend, goed bewaard en de moeite om te bezoeken. Ongelooflijk dat H er in is geslaagd zoveel figuren om zich heen te verzamelen die met een niet aflatende ijver, zijn gruwelijke plannen ten uitvoer brachten. Een bijzondere ‘excursie’ naar het verleden. 
Morgen reizen we verder, de oorspronkelijk geplande route moeten we wijzigen. De Mont Blanc tunnel is gesloten vanaf 1 september tot 15 december. Kwam ik onlangs achter. We moeten de reisplannen bijstellen. Om niet veel te veel kilometers te moeten omrijden, gaan we via Oostenrijk-Zwitserland naar Frankrijk. Met een tussenstop morgenavond, ergens in de buurt van Zürich. Woensdag rijden we verder naar Annecy, daar blijven we dan nog tot en met donderdag. Vrijdag de 19e is de ‘laatste etappe’ naar Valdrome Soleil. Morgen weer een volgende ‘blog’ 🧑‍🌾