Vrijdag 3 oktober ‘25 terugreis en terugblik

Misschien omdat we morgen na een maand weer thuis zijn, hebben we allebei niet zo denderend geslapen vannacht. Paar keer wakker, draaien nog eens omdraaien, denkend aan of ik morgenvroeg de auto wel ongeschonden uit de parkeergarage kan rijden, en wat al niet meer. Feit is dat we allebei rond 7 uur klaar wakker waren, en besloten er maar uit te gaan. Toiletteren, scheren, douchen de spullen bij elkaar rapen, opruimen in het appartement enz. Tegen half 8 kwart voor 8 waren we klaar om te gaan. Het, best wel leuke appartement afsluiten, en vervolgens naar de garage om spullen in de auto te leggen. Hedi had de afstand bediening bij de hand, en ik reed zo goed als ik kon de hele smalle doorgang uit, waarbij de wielen rechtsachter langs een opstaande rand schuurden. Op de goede gok de auto er door heen en gelukkig, achteraf geen schade aan de lak. Wel een beschadiging op de velg, die moeten we maar op de koop toe nemen. Grotere auto’s hebben voordelen, maar ook nadelen. 

Hedi heeft de sleutels weer in het sleutelkastje gedeponeerd (aan een stang langs de weg!🧐, want daar hadden we dat kastje ook gevonden) en vervolgens snel naar een tankstation, want ik had nog maar voor 50 km benzine. Nadat we hadden getankt, reden we Nancy uit in de richting van Metz, het was rond 8 uur in de ochtend, dus wel wat drukte om de stad uit te raken. Via slechte plaatselijke wegen bereikten we de snelweg, die we direct herkenden (we kwamen uit boven “Buffalo Grill”, voor mij altijd een ijkpunt als we deze weg rijden. Rond kwart voor 10 - 10 uur  kwamen we aan in Luxemburg, dat viel reuze mee gelukkig, want we hadden nog niet ontbeten en zaten enorm te gapen in de auto. Nadat we ook nog weer hadden getankt, tijd voor een paar lekker kopjes espresso en een broodje + croissant. (2e Tankstation Capellen)  Daarna konden we de weg op, eerst een klein stukje Luxemburgse Ardennen, daarna de Belgische Ardennen, Luik op ongeveer 135 km, Voor mij altijd niet zo uitdagende kilometers, eerder saai, doordat alles in de Ardennen op elkaar lijkt, lijkt het alsof je niet opschiet, naar huis nog zo’n 375 km. 

Tegen kwart voor 12 reden we Luik binnen, het was gelukkig niet zo druk, afgezien van een paar kleine vertragingen omdat ze (de Belgen) altijd wel op een stuk van de weg aan het werk zijn. Luik reden we snel doorheen en dan ben je ook redelijk snel in Maastricht. Na Maastricht begonnen de problemen, vooral in de buurt van Mill, Haps de A73 was hartstikke vol, omdat er ‘werk in uitvoering’ was op diverse wegen. Ook werd er aangekondigd dat er veel ‘Oosterburen’, (mijn vrienden uit Duitsland) op de weg waren, vanwege een lang vrij weekend aldaar. Ik denk dat we zeker een half uur aan vertraging hebben opgelopen door stilstaan, langzaam doorrijden enz. heel irritant. Maar ok, we hoeven vandaag niet de hele route, die we anders ook wel eens op 1 dag doen, de tussenstop in Nancy was eigenlijk een hele goed idee. (Tip voor later)

Rond half 3 reden we de oprit op van Kazerneplein 2, we zijn weer heelhuids en gezond terug. James de poes was ook snel ter plekke en door te miauwen 😻 denk ik dat hij zoiets had van “O, daar heb je hun ook weer” en ongeïnteresseerd begon hij uit zijn bakje te eten. In de serre was het een beetje een zootje, bij het bakje van James kon je zien dat er poep lag (van de egels) dus dat eerst maar even schoon gemaakt. Hedi is naar de buurman (Jans, die voor James heeft gezorgd) gegaan om te melden dat wij weer thuis zijn. Hij vertelde Hedi dat hij er in was geslaagd om 2 egels !! te vangen en deze bij het kazernegebouw over de muur heeft gedropt. Hopelijk komen ze niet meer terug, maar voorlopig maar even geen etens bakje voor de poes buiten zetten. We gaan het zien.

Na 26 verhalen zit de vakantie zomer 2025 erop. Vanaf het eerste moment hebben we erg genoten van de mooie trips die we maakten en de gezelligheid met elkaar en dat 3 / 4 weken lang, heel bijzonder. De mooie uitzichten aan de Moezel in Cochem, het kaarten ( “één en dertigen”) in het café gedeelte bij Hotel ‘Zum guten Onkel’, de fietstocht langs de Moezel, met prachtig weer en een enkeling met zere billen, na afloop van best wel een lange tocht. Dezelfde dag nog even naar de ‘Hangseilbrücke in Geierlay, wat een mooi uitzicht maar ook een best pittige wandeling. Of wat dacht je van Rothenburg Ob der Tauber, het ‘Mittelalterliches Kriminal Museum’ wat konden ze vroeger ‘verschrikkelijk martelen’. De prachtige vakwerkhuizen nog in dezelfde staat als anderhalf eeuw geleden. Maar ook de komische gebeurtenissen die we meemaakten, de humor is bij Raymond nooit ver weg. 👍en het vele lekkere eten. Was dit een Bourgondische reis vroeg René Bakker, een van de trouwe lezers zich af. Nee René, maar weet je, als je ergens bent wil je ook van de lokale gerechten proeven. 😉Das “Alte Brauhaus” in Rothenburg een schitterend, in oude staat gebleven gebouw met een heerlijk ontbijt ‘‘s ochtends. De volgende overnachting in een oud klooster, stond niet op de lijst, maar spontaan gevonden door Dorien. Wat hebben we daar gelachen toen Dorien meende te lezen op de kaart dat er ook “Fleischwein” op de kaart stond. 🤣 De volgende stop Füssen, overnachten in een appartement, waar hele mooie foto’s van op de website stonden, maar die foto’s waren niet van ons appartement, maar gelukkig maakten we nog kennis met de eigenaar, de volgende ochtend. Hij was op zoek naar een nieuw tafeltje dat hij op het terras had gezet de dag ervoor. Hetzelfde tafeltje dat Dorien ‘‘s avonds naar binnen had gehaald om als nachtkastje te fungeren… Met de kabelbaan naar de Tegelbergbahn, met verschrikkelijk klote weer en waar we boven niets zagen behalve een heel dik wolkendek. Gelukkig hadden we kaartjes voor Schloss ‘Neuschwanstein” een prachtig Schloss. In de buurt van Füssen hebben we een rondrit langs de “Forgensee’ gemaakt en daarna een “Beierische Mahlzeit” genuttigd in hotel restaurant “Schwarzenbeck” (lekkere voetbalnaam trouwens)  De dag daarna zijn we naar Lindau, een mooie oude stad aan de Bodensee, gegaan. Een schitterende natuur, historische panden met een prachtig uitzicht op de Bodensee. Een hele mooie tussenstop voordat we ons gingen melden bij Frau Sabine, daar overnachtten we in een oude Gäste boerderij. Hier uiteindelijk 3 nachten gebleven en heel erg genoten van de Viehscheid (koeien komen van de Alm waar ze de hele zomer zijn weer terug naar het dorp) die op vrijdag begon en waar we 2 dagen ons in onze “Bayerische outfit” in Lederhose tussen de Bauern hebben begeven in Oberstaufen. Daar zijn mooie verhalen van te vertellen. De volgende dag was een tochtje met de Hündle-kabelbaan en mooie belevenis, zeker omdat er boven wat problemen waren met de communicatie rondom een bruiloft die daar gevierd zou worden, lachen. Naar beneden zijn we gaan wandelen, prachtig weer met het geluid van de koebellen vanaf de alpen weiden, je maakt het mooi mee zo. 

Van Oberstaufen naar Berchtesgaden zal ik zeker niet vergeten. Een prachtige natuur, het bezoek aan het Kehlsteinhaus, het Adelaarsnest am Obersalzberg. Het Dokumentation Obersalzberg met daaronder de vele gegraven tunnels / bunkers tussen de leidende figuren uit de 2e Wereldoorlog. Ons appartement had een prachtig uitzicht op de Watzmann, de op 1 na hoogste berg van Duitsland. Daaronder is de Königsee met kristalhelder water waar de bergwanden in weerspiegelen. De reis vervolgden we in de richting van Annecy, maar wel met een tussenstop in Zwitserland, hier ging het een en ander mis met een hotelboeking toch Hedi? Wat zijn we daar schandalig behandeld, rare jongens die Zwitsers. Gelukkig redde Raymond de situatie door een mooi hotel te boeken voor 1 nacht, alleen de toegang via de telefoon lukte niet zo goed…De volgende dag in Annecy aangekomen, wat een mooie stad is dat, gelegen aan het meer met dezelfde naam. Blauw - groen achtig water, waar we de Col de la Forclaz hebben beklommen, omdat we nou eenmaal graag de paragliders de berg af wilden zien springen. Misschien zelf ooit eens een  ‘duosprong’ maken, volgens Jo kan dat ook in de Gorges du Verdon. Dan ‘last but not least’ onze ‘thuiskomst’ op camping Valdrome soleil. Een hele gezellige tijd met ons zessen, Raymond, Dorien, Jo, Gré, Hedi en ikzelf. De dames gaan voor de rommelmarkten, samen mooie markten bezoeken (o.a. Vaison la Romaine in de buurt van de Mont Ventoux) biljarten in de kelder van Gré, die ons telkens weer een lesje in goed biljarten gaf, voetbal kijken en niet te vergeten het heerlijke eten dat Jo, wanneer we niet hadden geluncht samen, voor ons maakte. Ray en Dorien trakteerden ons op een lunch in het dorpje Crane, bij  sterrenkok Kleber, ter gelegenheid van de verjaardag van Dorien op vrijdag 26 september, de volgende dag zijn ze naar Nederland terug gereden. Met Jo en Gré bezochten Hedi en ik  het dorpje Grignan, waar we een prachtig kasteel hebben bezocht. Niet alleen het kasteel was mooi, ook de uitzichten van bovenaf je kon km ver kijken. Ook de rommelmarkt en daarna uiteten in Pont de Barret, top, delicatesse met een Hoofdletter. 

Tenslotte de terugreis van Hedi en mij, samen naar Nancy en er niet alleen langs heen rijden, zoals we altijd gedaan hebben, maar ook echt 2 dagen  ervoor uittrekken om deze mooie stad te bezichtigen, de art nouveau en art deco doet je bijna zeer aan de ogen 😉. We hebben er erg  van genoten met z’n tweetjes. Nou beste lezers, weer een heel verhaal, maar het meeste hadden jullie al uitgebreider gelezen in mijn dagelijkse reisblog. Oh ja, nog een paar toegevoegde foto’s, een van het tafeltje, hadden jullie nog tegoed en daarop is ook “Ludwig Lederhose Duck” een souvenirtje uit Oberstaufen te zien, zal ik zsm nog bij plaatsen. Bedankt voor jullie leuke reacties en hopelijk spreken/zien  we elkaar ook weer ‘face-to-face’. 

👨‍🌾(raar figuurtje eigenlijk, maar met mijn ‘Duitse roots’ die iedereen mij toedicht, wel toepasselijk) 😳🤮.  Ajuuuu Grüsse von der Bonne